Hiperlordoza lędźwiowa - jak spać, żeby nie pogłębiać bólu pleców?

Czym jest hiperlordoza lędźwiowa?

Hiperlordoza lędźwiowa to nadmierne pogłębienie naturalnej krzywizny kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Sama lordoza lędźwiowa jest fizjologiczna i potrzebna, bo pomaga utrzymywać postawę oraz amortyzować obciążenia. Problem pojawia się wtedy, gdy wygięcie dolnej części pleców jest zbyt duże, a miednica ustawia się w nadmiernym przodopochyleniu. Może to powodować uczucie napięcia w dole pleców, ból lędźwi, wystający brzuch, wypchnięte pośladki i większą przestrzeń pod plecami podczas leżenia na plecach.

Czy da się wyleczyć hiperlordozę lędźwiową?

W wielu przypadkach da się istotnie zmniejszyć objawy hiperlordozy lędźwiowej, poprawić ustawienie miednicy, wzmocnić mięśnie stabilizujące i ograniczyć ból. Najczęściej podstawą jest fizjoterapia, ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha, pośladków, bioder i tyłu uda oraz praca nad postawą. Nie zawsze oznacza to jednak całkowite „wyprostowanie” krzywizny, bo efekt zależy od przyczyny, wieku, elastyczności kręgosłupa i stopnia utrwalenia wady. Przy bólu, drętwieniu, promieniowaniu do nóg lub problemach neurologicznych należy skonsultować się z lekarzem albo fizjoterapeutą.

Czego nie robić przy hiperlordozie lędźwiowej?

Przy hiperlordozie lędźwiowej nie warto utrwalać pozycji, które pogłębiają przeprost w dole pleców. Należy uważać na długie siedzenie bez przerw, spanie na zapadniętym lub zbyt miękkim podłożu, gwałtowne przeprosty kręgosłupa, niekontrolowane ćwiczenia „na lędźwie” oraz trening siłowy bez stabilizacji tułowia. Nie należy też zakładać, że ból minie sam, jeżeli objawy się nasilają. Aktywność zwykle jest korzystna, ale powinna wzmacniać stabilizację i poprawiać kontrolę miednicy, a nie zwiększać napięcie w odcinku lędźwiowym.

Od czego bierze się hiperlordoza lędźwiowa?

Hiperlordoza lędźwiowa może wynikać z wielu przyczyn. Często wiąże się z zaburzeniem równowagi mięśniowej, siedzącym trybem życia, osłabieniem mięśni brzucha i pośladków, nadmiernym napięciem zginaczy bioder, nieprawidłową postawą, nadmierną masą ciała, ciążą albo kompensacją innych problemów w obrębie kręgosłupa i miednicy. Może też towarzyszyć niektórym schorzeniom, takim jak kręgozmyk, osteoporoza, kifoza czy choroby nerwowo-mięśniowe. Dlatego przy wyraźnych objawach warto ustalić przyczynę, a nie leczyć wyłącznie samą krzywiznę.

Jaki materac wybrać przy hiperlordozie lędźwiowej?

Przy hiperlordozie lędźwiowej najlepiej wybierać materac, który stabilnie podpiera miednicę i odcinek lędźwiowy, ale jednocześnie nie jest deskowato twardy. Zbyt miękki materac może pozwalać biodrom zapadać się zbyt głęboko, co pogłębia przeprost w lędźwiach. Zbyt twardy może zwiększać napięcie mięśni i utrudniać naturalne ułożenie ciała. Badania dotyczące bólu dolnego odcinka pleców wskazują, że materace średnio twarde często dają lepsze wyniki niż bardzo twarde, zwłaszcza przy przewlekłym nieswoistym bólu lędźwi. Dobry wybór dla osoby z hiperlordozą lędźwiową to materac elastyczny, stabilny i sprężysty punktowo, który pozwala barkom oraz biodrom lekko się zagłębić, ale nie dopuszcza do zapadania się środka ciała. W praktyce warto szukać modelu średnio twardego lub twardego w sposób kontrolowany, z równomiernym podparciem całego kręgosłupa. W ofercie ONSEN® takim kierunkiem może być materac Osaka Air przy potrzebie bardziej uniwersalnego, średnio twardego podparcia albo materac Osaka GRID™ przy potrzebie mocniejszej stabilizacji i wyższej twardości. Materac nie leczy hiperlordozy, ale może ograniczać nocne przeciążenia i wspierać fizjoterapię przez lepsze ułożenie ciała podczas snu.